អំពីយើង

« ប្រទេស​កម្ពុជា គឺជាប្រទេសសម្បូរទៅដោយ​យុវ​ជន​វ័យ​ក្មេង ដែល​យើង​​ត្រូវ​ផ្ដល់​ទស្សន​វិស័យ​មួយ​ដល់​ពួក​គេ។ អតីត​កាល​​ជា​អ្នក​​ប្រាប់​ឱ្យ​យើង​ដឹង​ពី​អ្វី​ដែល​នឹង​អាច​កើត​ឡើង​នៅ​ថ្ងៃ​អនាគត ហើយ​រូប​ភាព​អតីត​កាល​ទាំង​នោះ​​គឺនៅ​ទី​នេះ ដើម្បី​​ឱ្យ​​ពួក​គេ​ត្រិះ​រិះ​​ពិចារណា និង​គិត​គូរ ដែល​នោះ​គឺ​ជា​កម្លាំង​ចិត្ត ដើម្បី​ឈាន​ទៅ​មុខ។ ការ​​បណ្ដុះ​​បណ្ដាល​​អាច​​ធ្វើ​​ឱ្យ​​ចេះ​​វិភាគ​​រូប​ភាព​ទាំង​នោះ និង​គ្រប់​គ្រង​បច្ចេក​ទេស ហើយ​គំនិត​ច្នៃ​ប្រឌិត នាំ​ឱ្យ​យើង​អាច​បញ្ចេញ​មតិ បង្ហាញ​ពី​ការ​សម្លឹង​មើល​របស់​យើង និង​បញ្ជាក់​ពី​អារម្មណ៍​របស់​យើង»។ — លោក ប៉ាន់ រិទ្ធី សហ​ស្ថាប​និក​នៃ​មជ្ឈ​មណ្ឌល​បុប្ផាណា

"មជ្ឈមណ្ឌលបុប្ផាណា​ ប្រមូល​ឯកសារ​មក​ពី​គ្រប់​ទិស​ទី​ទាំង​អស់​នៅ​ក្នុង​ពិភព​លោក នូវ​បណ្ណសារ​ភាព​យន្ត ទូរ​ទស្សន៍ រូបថត និង​សម្លេង ស្ដី​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា ដើម្បី​ឱ្យ​សាធារណ​ជន​អាច​ចូល​មក​ទស្សនា​ ដោយ​សេរី​ចំពោះ​បេតិកភណ្ឌ​ដ៏​មាន​តម្លៃ​នេះ។ សម្រាប់​ប្រជា​ជន​ខ្មែរ គឺ​ជា​ទ្វារ​មួយ​បើក​ទៅ​កាន់​ការ​ចង​ចាំ។ ចាប់​តាំង​ពី​បើក​ដំណើរ​ការ​ពី​ថ្ងៃទី​៤ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០០៦មក ប្រជា​ជន​លើស​ពី ២៤​ម៉ីន​នាក់ បាន​ស្វែង​យល់​ឡើង​វិញ នូវ​ឯក​សារ​ទាំង​អស់​នេះ​នៅ​ទី​ក្រុង​ភ្នំពេញ និង​គ្រប់​បណ្ដា​ខេត្ត​ទាំង​អស់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស។ ចំពោះ​គ្រូ​បង្រៀន សិស្ស​-និស្សិត អ្នក​ស្រាវ​ជ្រាវ ឬ​អ្នក​កាសែត នេះ​គឺ​ជា​មូល​ដ្ឋាន​គ្រឹះ​ដី៏​ពិសេស​នៃ​ឯក​សារ។ បច្ចុប្បន្ន​បណ្ណសារ​វីដេអូ​ប្រមាណ​៧០០​ម៉ោង បាន​ដាក់​ឱ្យ​សាធារណ​ជន​ចូល​ទស្សនា ចាប់​តាំង​ពី​ភាព​យន្ត​ដំបូងៗ​របស់​សមាគម​ហ្វ្រែរលុយមីញ៉ែ នៅ​ចុង​សតវត្សរ៍​ទី​១៩ រហូត​ដល់​យុគ​សម័យ​នៃ​ភាព​យន្ត​ប្រឌិត​ថ្មីៗ​របស់​សមិទ្ធិករ​ភាព​យន្ត​ខ្មែរ ដោយ​ឆ្លង​កាត់​បទ​យក​ការណ៍​ទូរ​ទស្សន៍ ភាព​យន្ត​ពី​អង្គ​ការ​ក្រៅ​រដ្ឋា​ភិបាល​នានា ភាព​យន្ត​ឯក​សារ ភាព​យន្ត​របស់​សម្ដេច​នរោត្តម សីហនុ...​ជាដើម។ ស្រប​គ្នា​នេះ​​ដែរ បណ្ណសារ​រាប់​រយ​ទៀត កំពុង​តែ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ការ​លម្អិត​ព័ត៌​មាន។

តាំង​ពី​បង្កើត​ឡើង​មក មជ្ឈ​មណ្ឌល​បុប្ផាណា ការ​ពារ​គោល​​បំណង​ចំបង​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​ គឺ​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​យុវ​ជន​ខ្មែរ តាម​រយៈ​ការ​អនុត្ត និង​តាម​បែប​វិជ្ជា​ជីវៈ​រយះ​ពេល​វែង។ ក្នុង​នោះ​មាន​ដូច​ជា អ្នក​វិភាគ​ឯក​សារ អ្នក​បច្ចេក​ទេស​ភាព​យន្ត អ្នក​បច្ចេក​ទេស​ផ្នែក​សោត​ទស្សន៍ និង​សមិទ្ធិ​ករ​ភាព​យន្ត​វ័យ​ក្មេង ទទួល​បាន​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​ពី​​មជ្ឈ​មណ្ឌល​បុប្ផាណា​យើង។ បច្ចុប្បន្ន មជ្ឈ​មណ្ឌល​បើក​ទូ​លាយ តាម​រយៈ​គម្រោង​នា​នា និង​ការ​ផ្ដល់​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​ ដែល​កំពុង​តែ​រៀប​ចំ​ឡើង។ ទីធ្លា​សម្រាប់​ផ្លាស់​ប្ដូរ​បទ​ពិសោធន៍​គ្នា បើក​ទូ​លាយ​ចំពោះ​សិល្ប​ករ មជ្ឈ​មណ្ឌល​គាំ​ទ្រ​គំនិត​ច្នៃ​ប្រឌិត​គ្រប់​ទម្រង់​ទាំង​អស់ និង​ផលិត​ភាព​យន្ត​ឯក​សារ​ និង​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​ប្រឌិត​ស្ដី​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា ដែល​ទុក​ជា​បណ្ណ​សារ​នៅ​ពេល​អនា​គត។ ជា​ពិសេស​ការ​ផលិត​ភាព​យន្ត​ឯក​សារ​រឿង «អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ក្រហម» ត្រូវ​បាន​កត់​សម្គាល់​យ៉ាង​ខ្លាំង​ នៅ​ក្នុង​មហោ​ស្រព​ធំៗ ​ដូច​ជា​មហោ​ស្រព​ភាព​យន្ត​នៅ​ស៊ូដង់ និង​មហោ​ស្រព​ភាព​យន្ត​ឯក​សារ​អន្តរ​ជាតិ​នៅ​ទី​ក្រុង Armsterdam (IDFA)។ ភាព​ទូ​លំ​ទូ​លាយ​នៃ​វិស័យ​​ភាព​យន្ត និង​សោត​ទស្សន៍ នៅ​​ក្នុង​សកម្ម​ភាព​របស់​យើង ធ្វើ​ឱ្យ​យើង​មាន​ស្វ័យ​ភាព​ផ្នែក​ហិរញ្ញ​វត្ថុ និង​ពង្រីក​មហិច្ចតា​នៃ​ការ​ពង្រឹង​វិស័យ​សោត​ទស្សន៍​នេះ​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​។"

ប្រវត្តិមជ្ឈមណ្ឌលបុប្ផាណា

បុប្ផាណា​ ផ្កា​ដែល​ត្រូវ​គេ​បំផ្លាញ​

បុប្ផាណាអាយុ២៥ឆ្នាំ នៅ​ពេល​ដែល​នាង​ត្រូវ​បាន​សម្លាប់​ដោយ​ខ្មែរ​ក្រហម ហើយ​សាក​សព​របស់​នាង​ត្រូវ​បាន​យក​ទៅ​បោះ​ចោល​នៅ​រណ្ដៅ​ជើង​ឯក ថ្ងៃទី​១៨ ខែ​មីនា ឆ្នាំ​១៩៧៧ ដែល​ជា​ថ្ងៃ​តែ​មួយ ​ជា​មួយ​ស្វាមី​នាង​ឈ្មោះ លី ស៊ីថា។ រយៈ​ពេល​៥​ខែ​មុន​នោះ នាង​ត្រូវ​បាន​គេ​ធ្វើ​ទារុណ​កម្ម និង​បន្សល់​ទុក​នូវ​លិខិត​សារ​ភាព​ទោស​កំហុស​លើស​ពី​១​ពាន់​ទំព័រ។ នៅ​ក្នុង​នោះ​នាង​បាន​សារ​ភាព​ពី​ឪពុក​របស់​នាង ដែល​ជា​គ្រូ​បង្រៀន និង​ជា​មេ​ស្រុក ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​សម្លាប់​នៅ​ក្នុង​ជំរំ​ខ្មែរ​ក្រហម។ នាង​ប្រាប់​ពី​ការ​ដែល​នាង​ត្រូវ​ភៀស​ខ្លួន​ចេញ​ពី​ផ្ទះ និង​ទៅ​ជ្រក​កោន​នៅ​ផ្ទះ​បង​ស្រី​ទាំង​ពីរ​របស់​នាង ក្នុង​ទី​រួម​ខេត្ត​កំពង់​ធំ។

អានត »

បេសកកម្មរបស់យើង


សង្គ្រោះ និងផ្ដល់​ជីវិត​​ដល់​​ការ​​ចង​ចាំ​​អតីត​កាល​ និង​​បច្ចុប្បន្ន​

"ការចងចាំនៅកម្ពុជា ត្រូវ​បាន​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​ដោយ​សង្គ្រាម​អូស​បន្លាយ​ប្រមាណ​៣០​ឆ្នាំ។ ការ​ប្រមូល​បណ្ណ​សារ​ភាព​យន្ត និង​សោត​ទស្សន៍ ធ្វើ​ឱ្យ​យើង​អាច​បង្កើត​​ឡើង​វិញ​បន្តិច​ម្ដងៗ​ នូវ​បេតិ​កភណ្ឌ​ដ៏​មាន​តម្លៃ​នេះ ដែល​អាច​ឱ្យ​ប្រជា​ជន​ខ្មែរ​បាន​ដឹង​ពី​អតីត​កាល​របស់​ខ្លួន ស្ដារ​ឡើង​វិញ​​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន និង​បង្កើត​ជា​ថ្មីនៅ​ពេល​អនាគត។

ការប្រមូលបណ្ណសារ​នានា បាន​ចាប់​ផ្ដើម​ឡើង​នៅ​ប្រទេស​បារាំង បន្ទាប់​មក​លាត​សន្ធឹង​ទៅ​ដល់​ប្រទេស​ដទៃ​ទៀត (សហ​រដ្ឋ​អាមេរិក ជា​ពិសេស) និង​នៅ​កម្ពុជា។ ឯក​សារ​ដែល​រក​ឃើញ​ទាំង​នោះ ដែល​ខ្លះ​មជ្ឈ​មណ្ឌល​ធ្វើ​ការ​ជួស​ជុល​ឡើង​វិញ បាន​ដាក់​ឱ្យ​សាធារណ​ជន​ចូល​ទស្សនា​នៅ​ក្នុង​មូល​ដ្ឋាន​ទិន្នន័យ​ហនុ​មាន​របស់​យើង ជា​បី​ភាសា​គឺ បារាំង អង់​គ្លេស និង​ខ្មែរ។ ការ​រៀប​ចំ​កម្ម​វិធី (បាឋកថា កិច្ចពិភាក្សា ពិព័រណ៍ សិក្ខាសាលា...) ធ្វើ​ឱ្យ​បណ្ណ​សារ​មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ ដើម្បី​បង្កើត​ជា​ជំនួប​រវាង​សាធារណ​ជន​ផ្សេងៗ និង​បំផុស​ឱ្យ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ និង​ការ​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង។"


បណ្ដុះបណ្ដាល​អ្នក​បច្ចេក​ទេស និង​អ្នក​បង្កើត​ថ្មីនៅ​ថ្ងៃ​អនាគត

"នៅប្រទេសកម្ពុជា ៧០% នៃ​ប្រជា​ជន​ទាំង​អស់​ មាន​អាយុ​ក្រោម​៣០​ឆ្នាំ។ បណ្ដាញ​យុវ​ជន​ទាំង​នេះ មាន​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​រូប​ភាព និង​ត្រូវ​ការ​បញ្ចេញ​មតិ​ដ៏​ច្រើន។ ក៏​ប៉ុន្តែគ្មាន​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​អាជីព​ជំនាញ​ពិត​ប្រាកដ​ខាង​ការ​ផលិត​ភាព​យន្ត និង​ការ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។

ដើម្បីបំផុស​ឱ្យ​មាន​គំនិត​សំខាន់ និង​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ការ​ផលិត​របស់​យុវជន​ខ្មែរ​ប្រកប​ដោយ​គុណ​ភាព មជ្ឈ​មណ្ឌល​បុប្ផាណា​ធ្វើ​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​យុវជន​ទាំង​នោះ​នៅ​ក្នុង​អាជីព​ផ្នែក​សោត​ទស្សន៍។ នៅ​ពេល​ចប់​វគ្គ​បណ្ដុះ​​បណ្ដាល​ ពួក​គេ​អាច​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​តម្រូវ​ការ​ថត​ភាព​យន្ត​ របស់​អ្នក​ដឹក​នាំ​ក្នុង​ស្រុក និង​បរទេស។"



ស្ថាបនិក

លោក ប៉ាន់ រិទ្ធី ជាសមិទ្ធិករ​ភាព​យន្ត ដែល​បាន​ផ្ដល់​មក​ឱ្យ​ប្រទេស​កម្ពុជា ក្នុង​ការ​ជាប់​ឈ្មោះ​ជា​បេក្ខ​ភាព​ពាន​រង្វាន់​អូស្ការ តាម​រយៈ​ភាព​យន្ត «កង្វះ​រូប​ភាព»។ គាត់​បាន​នាំ​យក​មក​ក្នុង​ឆ្នាំ​ដដែល​នោះ​ដែរ នូវ​ពាន​រង្វាន់​អាជ្ញា​កណ្ដាល Un certain regard នៅ​​ក្នុង​មហោ​ស្រព​​ភាព​​យន្ត​​អន្តរ​ជាតិ​ទី​ក្រុង​កាន។ លោក​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ​ភាព​យន្ត​ឯក​សារ​ជា​ច្រើន ជា​ពិសេស​រឿង «មន្ទីរ​ស​២១​៖ ម៉ាស៊ីន​ពិឃាត​ខ្មែរ​ក្រហម» ដែល​ជា​ពាន​រង្វាន់​ដ៏​មាន​មហា​កិត្តិ​យស Albert Londres ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០៤។ គាត់​ដើរ​តួ​យ៉ាង​សំខាន់​ក្នុង​ការ​បង្កើត​មជ្ឈ​មណ្ឌល​បុប្ផា​ណា ក្រោម​ការ​ជ្រោម​ជ្រែង​របស់​លោក អៀវ បណ្ណា​ការ សមា​ជិក​ព្រឹទ្ធ​សភា និង​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ក្រសួង​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង។ គាត់​បាន​ចំណាយ​ពេល​វេលា​នៃ​ជីវិត​របស់​គាត់​ដើម្បី​វិស័យ​ភាព​យន្ត និង​សោត​ទស្សន៍​នៅ​កម្ពុជា។ ជា​អតីត​សិស្ស​ចេញ​ពី​សាលា Ecole Vaugirard (ក្រោយ​មក​ក្លាយ​ជា​សាលា Ecole Louis Lumière) គាត់​ទទួល​បន្ទុក​ពី​ឆ្នាំ​១៩៥៥-១៩៧០ លើ​ផ្នែក​បំរើ​ឱ្យ​វិស័យ​ភាព​យន្ត រូបថត និង​ទូរ​ទស្សន៍​របស់​រដ្ឋ ហើយ​គាត់​បាន​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​ជា​ពិសេស​អ្នក​បច្ចេក​ទេស​ខ្មែរ។ នៅ​ពេល​ដួល​រលំ​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៧៩ គាត់​បាន​ចាប់​យក​អាជីព​មួយ ដើម្បី​បម្រើ​វិស័យ​សោត​ទស្សន៍​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ឱ្យ​រស់​ឡើង​វិញ។

ដៃគូសហការ

ECPAD
ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈកម្ពុជា
ដេប៉ាតឺម៉ង់រដ្ឋអាមេរិក
វិទ្យាស្ថានជាតិសោតទស្សន៍ (Ina)
អង្គការអន្តរជាតិនៃប្រទេសនិយាយភាសាបារាំង (OIF)
វិទ្យាស្ថានបារាំង
ព្រឹទ្ធសភាបារាំង
សប្បាយ
ក្រសួងវប្បធម៌បារាំង និងទំនាក់ទំនង
យូណេស្កូ
សាលាក្រុងប៉ារីស
ក្រសួងការបរទេសបារាំង និងអឺរ៉ុប (MAEE)
មូលនិធិ Technicolor