អំពីយើង

«ប្រទេស​កម្ពុជា គឺជាប្រទេសសម្បូរទៅដោយ​យុវ​ជន​វ័យ​ក្មេង ដែល​យើង​​ត្រូវ​ផ្ដល់​ទស្សន​វិស័យ​មួយ​ដល់​ពួក​គេ។ អតីត​កាល​​ជា​អ្នក​​ប្រាប់​ឱ្យយើង​ដឹង​ពី​អ្វី​ដែល​នឹង​អាច​កើត​ឡើង​នៅ​ថ្ងៃ​អនាគត ហើយ​រូប​ភាព​អតីត​កាល​ទាំង​នោះ ​​គឺនៅ​ទី​នេះ ដើម្បី​ឱ្យពួក​គេ​ត្រិះ​រិះ​​ពិចារណា និង​គិត​គូរ ដែល​នោះ​គឺ​ជា​កម្លាំង​ចិត្ត ដើម្បី​ឈាន​ទៅ​មុខ។ ការ​​បណ្ដុះ​​បណ្ដាល​​អាច​​ធ្វើ​​​ឱ្យ​​ចេះ​​វិភាគ​​រូប​ភាព​ទាំង​នោះ និង​គ្រប់​គ្រង​បច្ចេក​ទេស ហើយ​គំនិត​ច្នៃ​ប្រតិដ្ឋ នាំ​​ឱ្យ​យើង​អាច​បញ្ចេញ​មតិ បង្ហាញ​ពី​ការ​សម្លឹង​មើល​របស់​យើង និង​បញ្ជាក់​ពី​អារម្មណ៍​របស់​យើង»។
— លោក ប៉ាន់ រិទ្ធី សហ​ស្ថាប​និក​នៃ​មជ្ឈ​មណ្ឌល​បុប្ផាណា

"មជ្ឈមណ្ឌលបុប្ផាណា​ប្រមូល​ឯកសារ​មក​ពី​គ្រប់​ទិស​ទី​ទាំង​អស់​នៅ​ក្នុង​ពិភព​លោកនូវ​បណ្ណសារ​ភាព​យន្ត ទូរ​ទស្សន៍ រូបថត និង​សំឡេងស្ដី​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា ដើម្បី​ឱ្យ​សាធារណ​ជន​អាច​ចូល​មក​ទស្សនា​ដោយ​សេរី​ចំពោះ​បេតិកភណ្ឌ​ដ៏​មាន​តម្លៃ​នេះ។ សម្រាប់​ប្រជា​ជន​ខ្មែរ គឺ​ជា​ទ្វារ​មួយ​បើក​ទៅ​កាន់​ការ​ចង​ចាំ។ ចាប់​តាំង​ពី​បើក​ដំណើរ​ការ​ពី​ថ្ងៃទី ​៤ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ ​២០០៦ មក ប្រជា​ជន​លើស​ពី ២៤ ​ម៉ីន​នាក់ បាន​ស្វែង​យល់​ឡើង​វិញនូវ​ឯក​សារ​ទាំង​អស់​នេះ​នៅ​ទី​ក្រុង​ភ្នំពេញ និង​គ្រប់​បណ្ដា​ខេត្ត​ទាំង​អស់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស។ ចំពោះ​គ្រូ​បង្រៀន សិស្ស​-និស្សិត អ្នក​ស្រាវ​ជ្រាវ ឬ​អ្នក​កាសែត នេះ​គឺ​ជា​មូល​ដ្ឋាន​គ្រឹះ​ដ៏ពិសេស​នៃ​ឯក​សារ។ បច្ចុប្បន្ន​ បណ្ណសារ​វីដេអូ​ប្រមាណ ​៧០០ ​ម៉ោង បាន​ដាក់​ឱ្យសាធារណ​ជន​ចូល​ទស្សនា ចាប់​តាំង​ពី​ភាព​យន្ត​ដំបូងៗ​របស់​សមាគម​ហ្វ្រែរលុយមីញែរ នៅ​ចុង​សតវត្សរ៍​ទី​ ១៩ រហូត​ដល់​យុគ​សម័យ​នៃ​ភាព​យន្ត​ប្រតិដ្ឋ​ថ្មីៗ​របស់​សមិទ្ធិករ​ភាព​យន្ត​ខ្មែរ ដោយ​ឆ្លង​កាត់​បទ​យក​ការណ៍​ទូរ​ទស្សន៍ ភាព​យន្ត​ពី​អង្គ​ការ​ក្រៅ​រដ្ឋា​ភិបាល​នានា ភាព​យន្ត​ឯក​សារ ភាព​យន្ត​របស់​សម្ដេច ​នរោត្តម សីហនុ... ​ជាដើម។ ស្រប​គ្នា​នេះ​​ដែរ បណ្ណសារ​រាប់​រយ​ទៀត កំពុង​តែ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ការ​លម្អិត​ព័ត៌​មាន។

តាំង​ពី​បង្កើត​ឡើង​មក មជ្ឈ​មណ្ឌល​បុប្ផាណាការ​ពារ​គោល​​បំណង​ចម្បង​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​ គឺ​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​យុវ​ជន​ខ្មែរតាម​រយៈ​ការ​អនុវត្ត និង​តាម​បែប​វិជ្ជា​ជីវៈ​រយៈ​ពេល​វែង។ ក្នុង​នោះ​មាន​ដូច​ជា អ្នក​វិភាគ​ឯក​សារ អ្នក​បច្ចេក​ទេស​ភាព​យន្ត អ្នក​បច្ចេក​ទេស​ផ្នែក​សោត​ទស្សន៍ និង​សមិទ្ធិ​ករ​ភាព​យន្ត​វ័យ​ក្មេង ទទួល​បាន​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​ពី​​មជ្ឈ​មណ្ឌល​បុប្ផាណា​យើង។ បច្ចុប្បន្ន មជ្ឈ​មណ្ឌល​បើក​ទូ​លាយតាម​រយៈ​គម្រោង​នា​នា និង​ការ​ផ្ដល់​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​ដែល​កំពុង​តែ​រៀប​ចំ​ឡើង។ ទីធ្លា​សម្រាប់​ផ្លាស់​ប្ដូរ​បទ​ពិសោធ​គ្នា បើក​ទូ​លាយ​ចំពោះ​សិល្ប​ករ មជ្ឈ​មណ្ឌល​គាំ​ទ្រ​គំនិត​ច្នៃ​ប្រតិដ្ឋ​គ្រប់​ទម្រង់​ទាំង​អស់ និង​ផលិត​ភាព​យន្ត​ឯក​សារ​ និង​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​ប្រតិដ្ឋ​ស្ដី​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា ដែល​ទុក​ជា​បណ្ណ​សារ​នៅ​ពេល​អនា​គត។ ជា​ពិសេស​ ការ​ផលិត​ភាព​យន្ត​ឯក​សារ​រឿង «អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ក្រហម» ត្រូវ​បាន​កត់​សម្គាល់​យ៉ាង​ខ្លាំង​នៅ​ក្នុង​មហោ​ស្រព​ធំៗ ​ដូច​ជា​មហោ​ស្រព​ភាព​យន្ត​នៅ​ស៊ូដង់ និង​មហោ​ស្រព​ភាព​យន្ត​ឯក​សារ​អន្តរ​ជាតិ​នៅ​ទី​ក្រុង Amsterdam (IDFA)។ ភាព​ទូ​លំ​ទូ​លាយ​នៃ​វិស័យ​​ភាព​យន្ត និង​សោត​ទស្សន៍ នៅ​​ក្នុង​សកម្ម​ភាព​របស់​យើង ធ្វើ​ឱ្យ​យើង​មាន​ស្វ័យ​ភាព​ផ្នែក​ហិរញ្ញ​វត្ថុ និង​ពង្រីក​មហិច្ឆតា​នៃ​ការ​ពង្រឹង​វិស័យ​សោត​ទស្សន៍​នេះ​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​។"

ប្រវត្តិមជ្ឈមណ្ឌលបុប្ផាណា

បុប្ផាណា​ ផ្កា​ដែល​ត្រូវ​គេ​បំផ្លាញ​

បុប្ផាណា អាយុ ២៥ ឆ្នាំ នៅ​ពេល​ដែល​នាង​ត្រូវ​បាន​សម្លាប់​ដោយ​ខ្មែរ​ក្រហម ហើយ​សាក​សព​របស់​នាង​ត្រូវ​បាន​យក​ទៅ​បោះ​ចោល​នៅ​រណ្ដៅ​ជើង​ឯក ថ្ងៃទី ​១៨ ខែ​មីនា ឆ្នាំ​ ១៩៧៧ ដែល​ជា​ថ្ងៃ​តែ​មួយ​ជា​មួយ​ស្វាមី​នាង​ឈ្មោះ លី ស៊ីថា។ រយៈ​ពេល ​៥ ​ខែ​មុន​នោះ នាង​ត្រូវ​បាន​គេ​ធ្វើ​ទារុណ​កម្ម និង​បន្សល់​ទុក​នូវ​លិខិត​សារ​ភាព​ទោស​កំហុស​លើស​ពី​ ១ ​ពាន់​ទំព័រ។ នៅ​ក្នុង​នោះ​ នាង​បាន​សារ​ភាព​ពី​ឪពុក​របស់​នាង ដែល​ជា​គ្រូ​បង្រៀន និង​ជា​មេ​ស្រុក ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​សម្លាប់​នៅ​ក្នុង​ជំរំ​ខ្មែរ​ក្រហម។ នាង​ប្រាប់​ពី​ការ​ដែល​នាង​ត្រូវ​ភៀស​ខ្លួន​ចេញ​ពី​ផ្ទះ និង​ទៅ​ជ្រក​កោន​នៅ​ផ្ទះ​បង​ស្រី​ទាំង​ពីរ​របស់​នាង ក្នុង​ទី​រួម​ខេត្ត​កំពង់​ធំ។

អានត »

បេសកកម្មរបស់យើង


សង្គ្រោះ និងផ្ដល់​ជីវិត​​ដល់​​ការ​​ចង​ចាំ​​អតីត​កាល​ និង​​បច្ចុប្បន្ន​

"ការចងចាំនៅកម្ពុជាត្រូវ​បាន​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​ដោយ​សង្គ្រាម​អូស​បន្លាយ​ប្រមាណ ​៣០ ​ឆ្នាំ។ ការ​ប្រមូល​បណ្ណ​សារ​ភាព​យន្ត និង​សោត​ទស្សន៍ ធ្វើ​​ឱ្យ​យើង​អាច​បង្កើត​​ឡើង​វិញ​បន្តិច​ម្ដងៗ​នូវ​បេតិ​កភណ្ឌ​ដ៏​មាន​តម្លៃ​នេះ ដែល​អាច​ឱ្យ​ប្រជា​ជន​ខ្មែរ​បាន​ដឹង​ពី​អតីត​កាល​របស់​ខ្លួន ស្ដារ​ឡើង​វិញ​​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន និង​បង្កើត​ជា​ថ្មីនៅ​ពេល​អនាគត។

ការប្រមូលបណ្ណសារ​នានាបាន​ចាប់​ផ្ដើម​ឡើង​នៅ​ប្រទេស​បារាំង បន្ទាប់​មក​លាត​សន្ធឹង​ទៅ​ដល់​ប្រទេស​ដទៃ​ទៀត (សហ​រដ្ឋ​អាមេរិក ជា​ពិសេស) និង​នៅ​កម្ពុជា។ ឯក​សារ​ដែល​រក​ឃើញ​ទាំង​នោះ ដែល​ខ្លះ​មជ្ឈ​មណ្ឌល​ធ្វើ​ការ​ជួស​ជុល​ឡើង​វិញ បាន​ដាក់​ឱ្យ​សាធារណ​ជន​ចូល​ទស្សនា​នៅ​ក្នុង​មូល​ដ្ឋាន​ទិន្នន័យ​ហនុ​មាន​របស់​យើងជា​បី​ភាសា ​គឺ បារាំង អង់​គ្លេស និង​ខ្មែរ។ ការ​រៀប​ចំ​កម្ម​វិធី (បាឋកថា កិច្ចពិភាក្សា ពិព័រណ៍ សិក្ខាសាលា...) ធ្វើ​ឱ្យ​បណ្ណ​សារ​មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ ដើម្បី​បង្កើត​ជា​ជំនួប​រវាង​សាធារណ​ជន​ផ្សេងៗ និង​បំផុស​ឱ្យ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ និង​ការ​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង។"


បណ្ដុះបណ្ដាល​អ្នក​បច្ចេក​ទេស និង​អ្នក​បង្កើត​ថ្មីនៅ​ថ្ងៃ​អនាគត

"នៅប្រទេសកម្ពុជា ៧០% នៃ​ប្រជា​ជន​ទាំង​អស់​ មាន​អាយុ​ក្រោម ​៣០ ​ឆ្នាំ។ បណ្ដាញ​យុវ​ជន​ទាំង​នេះ មាន​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​រូប​ភាព និង​ត្រូវ​ការ​បញ្ចេញ​មតិ​ដ៏​ច្រើន។ ប៉ុន្តែគ្មាន​ការ​បណ្ដុះបណ្ដាល​អាជីព​ជំនាញ​ពិត​ប្រាកដ​ខាង​ការ​ផលិត​ភាព​យន្ត និង​ការ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។

ដើម្បីបំផុស​ឱ្យ​មាន​គំនិត​សំខាន់ និង​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ការ​ផលិត​របស់​យុវជន​ខ្មែរ​ប្រកប​ដោយ​គុណ​ភាព មជ្ឈ​មណ្ឌល​បុប្ផាណា​ធ្វើ​ការ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​យុវជន​ទាំង​នោះ​នៅ​ក្នុង​អាជីព​ផ្នែក​សោតទស្សន៍។ នៅ​ពេល​ចប់​វគ្គ​បណ្ដុះ​​បណ្ដាល​ ពួក​គេ​អាច​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​តម្រូវ​ការ​ថត​ភាព​យន្ត​ របស់​អ្នក​ដឹក​នាំ​ក្នុង​ស្រុក និង​បរទេស។"


ស្ថាបនិក

លោក ប៉ាន់ រិទ្ធី ជាសមិទ្ធិករ​ភាព​យន្ត ដែល​បាន​ផ្ដល់​មក​ឱ្យ​ប្រទេស​កម្ពុជា ក្នុង​ការ​ជាប់​ឈ្មោះ​ជា​បេក្ខ​ភាព​ពាន​រង្វាន់​អូស្ការតាម​រយៈ​ភាព​យន្ត «កង្វះ​រូបភាព»។ គាត់​បាន​នាំ​យក​មក​ក្នុង​ឆ្នាំ​ដដែល​នោះ​ដែរនូវ​ពាន​រង្វាន់​អាជ្ញាកណ្ដាល Un certain regard នៅ​​ក្នុង​មហោ​ស្រព​​ភាព​​យន្ត​​អន្តរ​ជាតិ​ទី​ក្រុង​កាន។ លោក​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ​ភាព​យន្ត​ឯក​សារ​ជា​ច្រើន ជា​ពិសេស​រឿង «មន្ទីរ​ ស-២១ ​៖ ម៉ាស៊ីន​ពិឃាដ​ខ្មែរ​ក្រហម» ដែល​ជា​ពាន​រង្វាន់​ដ៏​មាន​មហា​កិត្តិ​យស Albert Londres ក្នុង​ឆ្នាំ ​២០០៤។ គាត់​ដើរ​តួ​យ៉ាង​សំខាន់​ក្នុង​ការ​បង្កើត​មជ្ឈមណ្ឌល​បុប្ផា​ណា ក្រោម​ការ​ជ្រោម​ជ្រែង​របស់​លោក អៀវ បណ្ណា​ការ សមាជិក​ព្រឹទ្ធ​សភា និង​រដ្ឋ​មន្ត្រី​ក្រសួង​ព្រះ​បរម​រាជ​វាំង។ គាត់​បាន​ចំណាយ​ពេល​វេលា​នៃ​ជីវិត​របស់​គាត់​ដើម្បី​វិស័យ​ភាព​យន្ត និង​សោត​ទស្សន៍​នៅ​កម្ពុជា។ ជា​អតីត​សិស្ស​ចេញ​ពី​សាលា École Vaugirard (ក្រោយ​មក​ក្លាយ​ជា​សាលា École Louis Lumière) គាត់​ទទួល​បន្ទុក​ពី​ឆ្នាំ ​១៩៥៥-១៩៧០ លើ​ផ្នែក​បម្រើ​ឱ្យ​វិស័យ​ភាព​យន្ត រូបថត និង​ទូរ​ទស្សន៍​របស់​រដ្ឋ ហើយ​គាត់​បាន​បណ្ដុះបណ្ដាល ​ជា​ពិសេស ​អ្នក​បច្ចេក​ទេស​ខ្មែរ។ នៅ​ពេល​ដួល​រលំ​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​ក្នុង​ឆ្នាំ ​១៩៧៩ គាត់​បាន​ចាប់​យក​អាជីព​មួយ ដើម្បី​បម្រើ​វិស័យ​សោតទស្សន៍​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ឱ្យ​រស់​ឡើង​វិញ។

Board of Directors


Phloeun PRIM
Chairperson

Mr. Phloeun was born during the genocide in Cambodia, and raised in Canada. He is proud to have returned to Cambodia and be part of the movement to use the arts for healing, social transformation and economic development. Phloeun has spearheaded our transformation from a grassroots project reviving traditional arts to a leading cultural agency in Cambodia. Under his directorship at Cambodian Living Arts, we have extended our reach from local to international programming and to evolve its role from straightforward transmission of traditions to stimulating expression and innovation.


Sovichea CHEAP
Treasurer

He started to work in 1988 for local film production as a Camera Assistant.
He followed various technical trainings in France and Cambodia and soon became an Editor for national productions.
In 2002, he left the camera and editing to become Unit Production Manager, then became Line Producer on large foreign films productions shot in Cambodia. He also organized and followed most of the films productions of French- Cambodian filmmaker Mr. Rithy Panh.
In 2009, he is appointed Director of Cambodia Film Commission as he has the knowledge of the Cambodian administration system and knows as well the reality of films production.


Krisna UK
Chair of Development Committee

Krisna joined Association for Asian Studies in May 2017 and her role involves developing new strategic initiatives and events, as well as relations with funders. Prior to joining the AAS, She was Executive Director at the Center for Khmer Studies, an American overseas research center based in Cambodia, designing and running programs focused on the history, politics, and culture of Cambodia and neighboring countries in Southeast Asia. Her experience in Cambodia also includes overseeing landmine clearance programs and a period living in a remote village in the northeast of the country researching the impacts of the Indochina War on ethnic minority communities. This formed the basis for her PhD at Cambridge University. In addition to my interest in Asian art history and material culture, her favorite hobby is the practice of Muay Thai, or Thai boxing.


Cédric ELOY
Chair of Program Committee

Graduate in International Business and Management, Cedric Eloy has worked for the movie industry since 1998 when he started as General Secretary of the Amiens International Film Festival in France, an estblished festival dedicated to cinema of the southern hemisphere and involved in world events (Cannes, Fespaco, Montreal...).
In 2003 he set up the Picardy Film Commission in northern France, and has supported over 50 film shoots a year such as Jean-Pierre Jeunet, Stephen Frears and the famous HBO series Merlin.
In 2009, he is appointed International advisor of the newly created Cambodia Film Commission, an organization under the Ministry of Culture and Fine Arts of Cambodia to promote Cambodia as a film destination.
In 2010, he also initiates the Cambodia International Film Festival (CIFF).
Since 2011, he is also actively involved in the Asian Film Commissions Network (AFCNet) in the board of director, bringing to Asia his experience of the European film industry and his worldwide network.


Kérya CHAU SUN
Member

She is spokesperson and advisor to the APSARA National Authority, after having established the Department of Tourism Development and the Department of Cultural Development, Museums and Heritage Standards of the institution.
Since 2004, she is a member of the Secretariat of the International Coordinating Committee for the Safeguarding and Development of the Historic Site of Angkor (ICC).
She is appointed since 2010 as National Focal Point for UNESCO's World Cultural Heritage.

Doctor of geography, Sorbonne University, she specializes in tourism, site management and cultural heritage.