ភ្លេងអារក្ស នៅប្រាសាទប្រែរូប ឆ្នាំ ១៩៧២
ភ្លេងអារក្ស នៅប្រាសាទប្រែរូប ខេត្តសៀមរាប ក្នុងឆ្នាំ ១៩៧២
ដឹកនាំការផលិតដោយ ហ្សាក់ ប្រ៊ុយណេ និង អ៊ុយប៊ែក ដឺ ហ្វ្រាយស៊ីក
មជ្ឈមណ្ឌលបុប្ផាណាបានទទួលបណ្ណសារសំឡេងនេះពីលោក ពៅ ធនវឍ
តន្រ្ដីអារក្ស មុននឹងទទួលឥទ្ធិពលព្រហ្មញ្ញសាសនា និងពុទ្ធសាសនាពីស្រុកក្លឹង្គ (ឥណ្ឌា) ខ្មែរមានជំនឿតាមបែបបុរាណពីដូនតាមួយគឺជឿលើព្រលឹង ជឿលើធម្មជាតិ មានទឹក ដី ភ្លើង ខ្យល់ ខ្មោច អារក្ស អ្នកតាជាដើម។ គេយល់ថាសេចក្ដីសុខ ឬទុក្ខ អាស្រ័យលើអ្នកទាំងនោះជាអ្នកសម្រេចអោយ។ គេត្រូវទទួលទុក្ខទោសនៅពេលអ្នកទាំងនោះខឹងទាស់ចិត្ត។ ដើម្បីជាការអង្វរករសុំអនុគ្រោះទោស គេត្រូវរៀបចំសែនព្រេន និងលេងភ្លេងថ្វាយ។ វង់តន្រ្ដីសំរាប់លេងថ្វាយនេះមានឈ្មោះថា វង់តន្រ្ដីអារក្ស។
អត្ថបទដកស្រង់ពីស្នាដៃរបស់អ្នកស្រី កែវ ណារុំ, តន្រ្ដី និង ជីវិតខ្មែរ, ឆ្នាំ ១៩៩៥
#Archives #ArchivesPreservation
