​បុរសម្នាក់ ផល លោត ហៅកង្កែប អាយុ ២៧ឆ្នាំ  និងប្រពន្ធរបស់គាត់ឈ្មោះ​ បេត សុខ ជា អាយុ ២៣ ដែលមានកូនចំនួន ៣ នាក់នៅក្នុងបន្ទុក បានរស់នៅលើគំនរសំរាមមួយកន្លែងនៅជាប់មាត់បឹងជើងឯក ដោយប្រកបរបជាអ្នកកាយសំរាមដែលគេតែងតែដឹកយកមកចាក់ចោលជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ពួកគាត់គ្មានដីជាកម្មសិទ្ធរបស់ខ្លួននោះទេ គឺ ត្រូវរស់នៅដោយសុំអាស្រ័យលើដីរបស់អ្នកដទៃ ។ រាល់ថ្ងៃពួកគាត់ត្រូវដើររើកកាយតាមគំនរសំរាមដើម្បីជីវភាព ហើយសំរាមមួយចំនួនដែលរើសបានខ្លះត្រូវបានយកមកសាងសង់ជាទីលំនៅដ្ឋាន និងខ្លះធ្វើជាសម្ភារៈសម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងផ្ទះសូម្បីតែ ចាន ឆ្នាំង តុ ទូជាដើម។ សម្រាមខ្លះដូចជា ឈើពុកផុយ គាត់រើសយកមកច្នៃធ្វើជាអុសដុត ហើយប្រភេទសំណល់ ដែក កំប៉ុង ដែលគាត់រើសបានបន្តិចបន្តួចត្រូវយកទៅលក់ដើម្បីប្ដូរជាលុយគ្រាន់ចាយវាយក្នុងគ្រួសារ។ តាមចំណូលដែលគាត់រកបានជាប្រចាំក្នុង១ថ្ងៃអាចបានប្រមាណជា ១០០០០៛ ទៅ ១៥០០០៛ គ្រាន់តែអាចដោះស្រាយជីវភាពបានមួយថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ ។ ទៅថ្ងៃអនាគត បើទោះបីជាពួកគាត់មិនច្បាស់ថាទៅជាយ៉ាងណាក្ដី ក៍ពួកគាត់សង្ឃឹមថាអ្វីដែលពួកគាត់ខិតខំប្រឹងប្រែងដល់សព្វថ្ងៃនេះជួយអោយកូនៗរបស់ពួកគាត់បានរៀនសូត្រ និងមានចំណេះដឹងខ្ពស់ទៅថ្ងៃមុខ។